فصل انفجار خاک
ساعت ٦:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٧/٢٦  

خسرو گلسرخی_خسته تر از همیشه_فصل انفجار خاک

فصل کاشتن گذشت
 ای پر از جوانه و خک
 از کجای دست رود
 می توان خرید
مشت آب پک را
 تا تو باور کنی
 پیام های خفته درجوانه را
 نیزه های نعره ی روح حسته و شکسته ی
 یک جوانه در سپیده دم
قلب اعتراف را شهید می کند
سرد می شود
لحظه های آهنین و داغ ما
در میان جوی های آب هرز
چکه ی غلیظ سرخ خونمان
ماهی صبور حوض های خانگی ست
فصل انفجار خک خواب رفت
رعد های بی صدا
فتح کرده اند
 آسمان کاغذی شهر ما
و جوانه ها
با تمامی سپید و سعت وجودشان
در میان جنگل فریب شهر ، غرق گشته اند
ماچ و بوس باد و کاغذ شعار
 خوب زیستن
نورهای کاذب درون کوی شهر
 یا نئون های خوشگل و تمیز و دل فریب
 هفت رنگ
دودهای مشمئز کننده
ساق های خوش تراش
شیشه های الکل سپید
و هزار اختگی
 و هزار اختگی
 فصل کاشتن گذشت
 ای رفیق روستا
ای که بوی شهر مست می کند ترا
هر سلام
 خداحافظی است
شهر ها همه ، روح خستگی ست
 ما پیامبر عفونتیم
و رسالتی بدون هاله
بدون حرف و ایه
 بر خیال آب ها نوشته ایم
ای رفیق روستا
فصل کاشتن گذشت
فصل انفجار خک
خواب رفت